به خدا همه تنم داره اینجا می لرزه کی گفته پسرامون اُباشن دخترامون هرزه
آره این درد مثل یه غده تو سینمه گمون نکن گه هر چی می گم از روی کینمه
این یه شعر نیست یه فریاد خفه شده ست ترانه نیست یه فریاد تو بن بست
تو چشات از حادثه سیاهه می دونم می گن نفس بودنت گناهه می دونم
تو مثل مرواریدی اما نه واسه زینت ظریفی ،زیبایی ،گرونی اینه صحبت
آدما مریضن تو بودنت سلامت داره آره تو گناهی گناهی که برکت داره
آره می جنگم واسه هر چیزی که مال منه اصلحم صدامه بلند می شه این حقه زن
نمی خوام نقش دلسوزو واسم بیای بیخود می گی ضعیفم من شیرم تو کجایی
دیگه نمی خوام واسم مرثیه سر کنی همین شعرم واسه تو می شه یه تو دهنی
نگاه نکن روسری رو سرمه این جبره من معتقد نیستم که راه حلش صبره
این یعنی حقمه زندگی من یه آدمم بگو می خوام ببینم بگو چی از تو کمم
بذار دو دقیقه بگم مثل یه زن حرفمو آدم آدمه تو باید بفهمی دردمو
قد یه تاریخ عقلمو گرفتن و بردن نوبتی هم که باشه نو بتمه قدیمیا مردن
تو حق داری هر چی می گی قانون طرفته
قانون به تو می گه بزن ، زدن فقط حرفته
این سر واسه شکستن آره درد می کنه بزن منم حرف می زنم ببین کی جون می کنه
نمی خوام مثل همیشه بشنوی گریمو تا دستت بلند شد ببینی ترسمو
باور کن از تو کتابا اسم مرد رو خط زدن آدما امروز دو جنسن یا نامردن یا که زن
من واست چی هستم تو این دنیای وحشی یه چیز بگم زانو بزنی کم بیاری تا شی
این آدمیت نیست مغزتون تو کمرتونه بهتر بچرین هرزگی آب و نونتون
عشق براتون یه حرفه مزحکه تو خالیه بچه ، خونه ، خونواده یه چیز پوشالیه
اما من گرونم قیمتم بالا خونمه آسون به دست نمی آد این بسته به جونمه
هر وقت اراده کردی برات مادر شدم اگه جنگ بود پا به پات جنگیدم خواهر شدم
آره این زن خرد و شکسته همسرته آره این زن که حالا نمی شناسی تو زنته
تجاوز یعنی هر کاری که خواستی کردی
با توهین و تشر و تو سری کی گفته که تو مردی
یه روز می شه که تو نمی تونی بگی تو که چی بپوشم
من عروسک نیستم که شخصیتم رو بفروشم
من پوششم عوض می شه تو سطح قضیه اینه
تو با مغزت چه می کنی که تا قیامت همینه
دیگه سنگ هیچ دستی سرمو نمی شکونه کسی دیگه تو گوشم آیه وحشت نمی خونه
تنم لگد مال نگاه هرزگیا نمی شه این یه عزم جزم طوفان و آتیش
